کوبیسم ، هنری در مرز واقعیت و خیال

کوبیسم ، هنری در مرز واقعیت و خیال

در مطلب نقاشی و هنر ، تعریف و سبک شناسی به معرفی کلی برخی از سبک های نقاشی پرداختیم و در مطالب بعد آن به معرفی نقاشی آبستره و ویترای به طور گسترده تر و تخصصی پرداختیم . با ما همراه باشید تا این بار سبک کوبیسم را با هم مرور کنیم.

کوبیسم چیست؟

سبک نقاشی کوبیسم که آن را با واژه حجم گری هم تراز می دانند ، یکی از سبک های هنری رایج در سراسر دنیا می باشد. این واژه از کلمه cube به معنای مکعب گرفته شده است. و آنطور که از این اسم میتوان دریافت آن است که در این سبک هنری یک پدیده را در یک سطح دو بعدی ارائه می نمایند. در این سبک هنرمندان بر این تلاشند تا ذهنیت خود از اشیای اطراف را به صورت اشکال هندسی به تصویر بکشند، از این جهت بیننده با تماشای آثار این دسته آنچه را که در واقعیت می بیند، رویت نمی کند.

از آنجا که در سبک حجم گری ، کلیت یک شی در سطوح چند بعدی ارائه می شود ،می توان آن را مدعی رئالیست هم دانست ، آن هم رئالیسم مفهومی که در آن توجه خاصی به مفهوم اشیا و محیط گشته است.

کوبیسم

تاریخچه به وجود آمدن کوبیسم:

 این سبک هنری که از محصولات اوج هنر در غرب است ، در خلال سال های 1907تا 1908 به عنوان سبکی جدید در نقاشی و هم چنین در مجسمه سازی ارائه گردیده است. این جنبش را "پیکاسو" و " براک " بنیان نهادند و مبانی پایه ای این هنر در طی حدود گذشت 7 سال شکلی نهایی به خود گرفت ، با این حال همچنان در قرن بیستم روش هایی در این سبک ابداع و ارائه داده شده اند.

"لویی وسل" منتقدی فرانسوی بود که نام گذاری کوبیسم (مکعب گرایی) را به وی منتسب کرده اند ، او اصطلاح (خرده مکعب های براک) را برای آثار براک به کار برد، اصطلاحی که بعد ها به عنوان نام رسمی این کارها توسط هنرمندان پذیرفته شد. در این نقاشی ها زاویه و منبع مشخصی برای تابش نور وجود نداشت و این خود باعث انتقادات شدیدی گردید، زیرا با نقاشی های سه بعدی آن دوران تفاوت چشم گیری داشتند. هر هنرمند منبع نور کار خود را در هر جهتی قرار می داد، برخی سایه ها از چپ، بعضی از راست و تعدادی هم از روبرو قرار داده می شدند.

شکل ظاهری آثار کوبیسم:

همینطور تعادل و تقارن را نمی توان به راحتی تشخیص داد .هنرمندان پیشگام کوبیسم عمدتا در کارهایشان از طبیعت بی جان بهره می بردند و مضمون کلی کارهایشان را در موضوعات احساسی ، عاطفی و تاریخی در نظر گرفتند. در واقع برای خلق آثارشان نگاهی خردمندانه و منطقی به موضوعات هستی و جهان داشتند ، آنها با صرف نظر از احساسات و برداشت های عاطفی خود از اشیا ، تنها سعی داشتند که اشکال را به صورت هندسی و نموداری ترسیم نمایند. تلاش کوبیست ها بر این بود که تا حدی سطح کار را به تک رنگی رسانده و جاذبه رنگ و نور را در سری کارهایشان حذف نمایند. آنان خلق اشکال را تابع هدف منطقی و خرد گرایانه می کنند و از خطهای منحنی و موزون چشم پوشی دارند.

هنر کوبیسم

سبک کوبیسم:

کوبیست ها بر خلاف راه و روش هنرمندان در سبک های پیشین بر این نتیجه بودند که علاوه بر اینکه باید پیرامون را از همه جوانب دید ، بلکه باید با شکافتن و رد شدن از ظاهر اشیا به درون هم نگاه کرد. به تصویر کشیدن واقعیت یک شی نیاز به آن داشت که تمامی زوایای دید آن به گونه ای همزمان دیده و پرداخته شود ، یعنی کلیه وجوه یک شی نمایش داده شود. در حالی که کار عملی این مورد امکان پذیر نبود ، پس آنها سعی کردند بیشترین بخش که در دید آشکار می شود را به کار برند.

روش کلی که این سبک دنبال می کند، این است که هنرمند تمامی سطوح هندسی را تجزیه کرده و شکافته و در نهایت آنها را در یک ترکیب یک سطحی به هم می بافد.

ایجاد ابهام در ذهن بیننده شاخص ترین و برجسته ترین ویژگی سبک حجم گرایی می باشد.

سبک کوبیسم

تقسیم بندی کوبیسم:

در تقسیم بندی کلی کوبیسم سه مرحله را می توان از نظر گذراند.

مرحله اول یا "کوبیسم نخستین " که نتیجه تجارب حاصل از آثار و مجسمه های آفریقایی و ایبریایی می باشد. معروف ترین اثر در این مرحله را می توان اثری از پیکاسو به نام "دوشیزگان آوینیون" نام برد. در این اثر تلفیقی از تمام رخ ها ، نیم رخ ها ، و فضاهای دو بعدی به چشم می آید. هم چنین "گورنیکا" یکی از مشهورترین آثار پیکاسو در سبک کوبیسم به شمار می رود.جالب است بدانید این سبک در قرن بیستم خود باعث ایجاد سبک هایی جدید مانند پوریسم ، ورتیسم ، اورفیسم و... گردیده است.

مرحله دوم کوبیسم را کوبیسم تحلیلی می نامند. در این مرحله اصول زیبایی شناسی به سمت تکامل بیشتر پیش روی کرد. براک و پیکاسو که از آفرینندگان این سبک هستند ، در این مرحله به نما و هویت کلی روی آورده و اشیایی که بازنمایی می کردند معمولا غیر قابل شناسایی بودند . آثار این دوره را میتوان بیشتر تکرنگ دید ، رنگ هایی که بیشتر تم قهوه ای ، آبی و خاکستری داشتند. با گذشت زمان استفاده از اعداد وحروف به میان آورده شد و در نهایت تکنیک کلاژ یا تکه چسبانی هم به کار برده شد.

مرحله سوم با عنوان کوبیسم ترکیبی شناخته می شود ، که شخصی به نام گریس آفریننده نتایج آن بود . گریس می کوشید تا با نشانه های دلالت کننده اش تصویر را باز آفرینی کند. در نتیجه تصویر دارای هویت و ساختمانی مستقل اما هم ردیف طبیعت قرار می گیرد. از جمله کارهایی که وی در این مرحله انجام داد برگرداندن رنگ به این سبک بود.

کوبیسم

ارسال شده توسط شهلا حیدری در 29-08-1396



ارسال نظر